ژان لوک گدار جوهره ی سینماست. او به تازگی 91 ساله شده و بیش از 140 فیلم ساخته است. به همان اندازه که او را می پرستیم از او متنفریم. هاله او از کجا می آید؟ البته از فیلم های افسانه ای، اما از خود گدار ...

«دنیر رمبو» (با یه) کارش را در تلویزیون رها می کند تا به کوهستان برود. دوستش، «پل» (دوترون) هم از ترک کردن شهر و هم از جدایی از «دنیز» می ترسد. «ایزابل»(هوپر) به شهر می آید تا حرفه ی بدنام خواهرش را دنبال کند. حالا «پل» خود را بین این دو زن می بیند و سرانجام تصمیم می گیرد در شهر بماند.

«دنیر رمبو» (با یه) کارش را در تلویزیون رها می کند تا به کوهستان برود. دوستش، «پل» (دوترون) هم از ترک کردن شهر و هم از جدایی از «دنیز» می ترسد. «ایزابل»(هوپر) به شهر می آید تا حرفه ی بدنام خواهرش را دنبال کند. حالا «پل» خود را بین این دو زن می بیند و سرانجام تصمیم می گیرد در شهر بماند.

«ژان لوک گدار» (گدار)، فیلم ساز یاغی سابق، خود را در یک درمانگاه پاریسی بستری کرده و با آن که بیماری ای هم ندارد، حاضر نیست آن جا را ترک کند. «کارمن» (دتمرس)، خواهر زاده اش، به سراغش می آید و درخواست می کند آپارتمان خالی اش را در اختیار او و تعدادی از دوستانش – که ظاهرا خیال دارند برای یک آدم پولدار فیلمی آزمایشی بگیرند – بگذارد.

«ژان لوک گدار» (گدار)، فیلم ساز یاغی سابق، خود را در یک درمانگاه پاریسی بستری کرده و با آن که بیماری ای هم ندارد، حاضر نیست آن جا را ترک کند. «کارمن» (دتمرس)، خواهر زاده اش، به سراغش می آید و درخواست می کند آپارتمان خالی اش را در اختیار او و تعدادی از دوستانش – که ظاهرا خیال دارند برای یک آدم پولدار فیلمی آزمایشی بگیرند – بگذارد.

ژان لوک گدار در طول مونتاژی از کلیپ های فیلم، نقاشی ها و قطعات موسیقی که به صورت دیجیتالی تغییر یافته و رنگی اشباع شده اند، تفسیر اجتماعی ارائه می دهد.